Iliaz Bobaj:Do të hesht


Iliaz Bobaj

Do të hesht

Do të hesht si një shtëpi e vetmuar

dhe heshtjes,

di t’ia mbyll derën brenda vetes.

Por druhem si i padituri përballë dijetarit,

se çfarë do të them,

kur të flas pas heshtjes…

………………………………………………………………………..

DASHURIA

I japim gjithçka dashurisë,

shpirtin tonë me gjithë ç’ka brenda.

Vjen çasti na lë,

si një zog, drejt qiejve të lirisë turret.

Na merr gjithçka nga ngrehina e shpirtit,

na lë vetëm muret.

………………………………………………………………………

ORA E MBETUR

Rri e varur në mur,

si një kujtesë e kohës së shkuar.

Akrepat flenë diku në shkretëtirën e fushës,

zemra e aparatit ka heshtur.

Tashmë ekziston thjesht si një numër.

Si njeriu i gjallë, që jeton si i vdekur.

…………………………………………………………………

LOJA ME FJALËN

Fjala sjell jetën dhe vdekjen.

Njeriu bëhet edhe rob edhe zot i vetvetes,

me një fjalë të vetme.

Janë të çuditshëm njerëzit që guxojnë e luajnë me fjalën.

Nuk luhet,

me një armë të tillë kaq të tmerrshme.

…………………………………………………………………….

SHTËPIA E DJEGUR

I kanë mbetur vetëm zgavrat e dritareve,

eshtrat e kolonave,

skeleti i gurtë i kokës,

ku vinte kapelen çatia.

…Ka mbetur edhe hiri,

që rëndon më shumë se shtëpia…

About Post Author