Ismail Aliu:Nga larg


Ismail Aliu

Nga larg

Bota nga e cila shpëtova prej kohësh!

Qëndron tullac,

E zbardhur nga prushi, në një Dorë të errët;

I huaj për atdheun që e shuaja me dashuri

Nga e cila u pjeka i gjallë në qeli.

Hëna e madhe dhe yjet e saj të preferuara

Duke luajtur me shkumat e guaskës Shumëngjyrëshe

Dhe dashuria për të ruajtur shpirtin e popullit.

Unë kurrë nuk kam menduar për përjetësinë

Deri më tani …

Engjëjt qajnë mbi botën tonë gjatë natës.

Ata ma pastruan zemrën

Për të ma ëmbëlsuar shpirtin

E nga larg

i përshëndeta në vargjet e mia.

About Post Author