Ismet Rashiti :Shkrimtar e publicist


ISMET RASHITI

Ditëlindja: 27 shtator 1956

Vendlindja: Sllatinë e Poshtme

Kombësia: Shqiptar

Zhanri: Shkrimtar e publicist

Ismet Rashiti Me shkrime ka filluar të merret nga vitet 70-ta. Shkrimet e para i ka botuar në gazetën « Zëri i rinisë », ndërsa gjatë viteve 1979-1980 ka shkruar parodi për emisionin « Mbrëmja gazmore » të Radio Prishtinës. Pastaj shkrimin e parë « Letër Kosovës e ka botuar në vitin 1981 në gazetën ilegale të asaj kohe, « Liria ». Nga viti 1981 deri në vitin 1999 për shkak të bindjeve politike dhe angazhimit konkret në mërgatë për Pavarësinë e Kosovës, u detyrua të arratisej dhe të strehohej në Zvicër.

Në Zvicër, krahas veprimtarive të shumta politike e organizative për çështjen e Kosovës, është marrë edhe me shkrime.

Nga viti 1985- 1991 ka qenë anëtar i Redaksisë dhe redaktor i faqes së mërgimtarëve në organin e Lëvizjes Popullore për Republikën e Kosovës (LPRK), « Zëri i Kosovës.

Ismet Rashiti ka qenë korrespondenti i parë i Radio Tiranës nga Zvicra dhe Evropa qysh në vitet e 90-ta. Gjatë kësaj kohe ka realizuar dhjetëra reportazhe dhe emisione kulturore.

Ismet Rashiti ka botuar dhjetëra poezi në shtypin ilegal të viteve 1982-1991, ka shkruar dhe ka përgatitur disa recitale në Zvicër me poezi patriotike të cilat kanë bërë jehonë të madhe në meset e mërgimtarëve.

Është autor i tridhjetë filmave dokumentarë, ndër të cilët edhe dokumentari për humanisten shqiptare me famë botërore, Shën Nënë Tereza. Brenda viteve 1991-1999, si korrespondent i Televizionit Shqiptar ka emetuar mese 583 informacione nga Zvicra dhe mbi 200 artikuj publicistikë në gazetën «Zëri ditës». Brenda viteve 1987-1990, ka qenë gazetar dhe redaktor i radios zvicerane, Radio «Zonë» në Gjenevë dhe Radio «Lora» në Cyrih me nga një orë program në gjuhën shqipe dhe gjermane, përkatësisht frënge.

Në vitin 2007 ka botuar

1.dramën me titull ‘Pranvera e Madhe’ të shkruar qysh në vitin **1983 **për demonstratat e vitit 1981, të cilat regjimi i Beogradit i kishte shtypur me tanke ushtarake e policore.

Në vitin 2010 ka botuar veprën e dytë me titull

2. ‘Rrëfanë lirie’, ndërsa në vitin 2016 monografinë me titull ‘Në rrugën e lirisë’. Jeton, shkruan dhe vepron në Zvicër.

HEROI IM Heroi im nuk flet, flet vepra e tij, e pavdekshme , e madhe, legjendare ! Heroi im ka vetëm një Atdhe, vetëm një emër, çlirimtar ! Heroi im ka vetëm një Flamur, dhe një betim mbi Shqiponjë ! Heroi im, ka vetëm një Shqipëri, as të madhe, as të vogël, natyrale ! Një Shqipëri!

STUBLLA E PATHYESHME (Gjatë vizitës në shkollën e parë shqipe, 2018) Në Stubllën, e lashtë, çdo gjë flet, shqip, e fortë, shqiptare, gjithnjë ! Prej kohës së Mesharit, deri te Pashk Trokshi, e mësuesi Mikel Tarabulluzi, gjithnjë dije, shkollë dhe kështjellë!

PESHA E GURIT (Te kalaja e Artanës, 2018) Kam dalë nga palca e gurit, E guri jam ne token time Nuk levizi kurrë nga vendi, Se askund nuk peshoj më mirë! Le t’më shkelin shekujt, Era gjak le t’më vijë për çdo stinë, Une kurrë nuk do të shkulem, Guri mbi guri, kala përsëri! TKURRJE Tkurrje andej, tkurrje këndej tkurrje brenda tkurrjeve Vaj për tokën time

SLLATINA IME

(Kushtuar vendlindjes sime)

Vend i dashur e i mirë

Me ujë të njelmët nga kroni,

Në mes të fshatit kristal

Sllatinë, emër i bukur ILIR.

Ndër vite, me shekuj

Stuhive u qëndrove,

Kurrë nuk u përule betejave

Sllatinë, emër prej guri.

O fshati im, i lashtë sa malet

Sa herë të shoh në ëndërr e zhgjëndërr,

Duke qeshur e duke qarë

Për të ardhmen tënde pa brenga.

Fushat tua të gjëra

Sa zemra jote e madhe,

I kam shkelur për çdo pëllëmbë

Jam rritur me bukën tënde.

Ke njerëz punëtorë e të urtë

Ke mësues të mirë ndër gjenerata,

Mjekë, inxhinierë, ekonomistë, çlirimtarë,

Sportistë e poetë me duar të arta.

Sllatinë, dielli i jetës sime

Më ngroh me dashurinë tënde,

Kudo që jam nëpër horizonte

Me Ty prore jam krenar.

. Me shkrime ka filluar të merret nga vitet 70-ta. Shkrimet e para i ka botuar në gazetën « Zëri i rinisë », ndërsa gjatë viteve 1979-1980 ka shkruar parodi për emisionin « Mbrëmja gazmore » të Radio Prishtinës. Pastaj shkrimin e parë « Letër Kosovës e ka botuar në vitin 1981 në gazetën ilegale të asaj kohe, « Liria ». Nga viti 1981 deri në vitin 1999 për shkak të bindjeve politike dhe angazhimit konkret në mërgatë për Pavarësinë e Kosovës, u detyrua të arratisej dhe të strehohej në Zvicër. Në Zvicër, krahas veprimtarive të shumta politike e organizative për çështjen e Kosovës, është marrë edhe me shkrime. Nga viti 1985- 1991 ka qenë anëtar i Redaksisë dhe redaktor i faqes së mërgimtarëve në organin e Lëvizjes Popullore për Republikën e Kosovës (LPRK), « Zëri i Kosovës. Ismet Rashiti ka qenë korrespondenti i parë i Radio Tiranës nga Zvicra dhe Evropa qysh në vitet e 90-ta. Gjatë kësaj kohe ka realizuar dhjetëra reportazhe dhe emisione kulturore. Ismet Rashiti ka botuar dhjetëra poezi në shtypin ilegal të viteve 1982-1991, ka shkruar dhe ka përgatitur disa recitale në Zvicër me poezi patriotike të cilat kanë bërë jehonë të madhe në meset e mërgimtarëve. Është autor i tridhjetë filmave dokumentarë, ndër të cilët edhe dokumentari për humanisten shqiptare me famë botërore, Shën Nënë Tereza.

Brenda viteve 1991-1999, si korrespondent i Televizionit Shqiptar ka emetuar mese 583 informacione nga Zvicra dhe mbi 200 artikuj publicistikë në gazetën «Zëri ditës». Brenda viteve 1987-1990, ka qenë gazetar dhe redaktor i radios zvicerane, Radio «Zonë» në Gjenevë dhe Radio «Lora» në Cyrih me nga një orë program në gjuhën shqipe dhe gjermane, përkatësisht frënge. Në vitin 2007 ka botuar dramën me titull ‘Pranvera e Madhe’ të shkruar qysh në vitin 1983 për demonstratat e vitit 1981, të cilat regjimi i Beogradit i kishte shtypur me tanke ushtarake e policore.

Ismet RASHITI nëvitin 2010 ka botuar veprën e dytë me titull ‘Rrëfanë lirie’,

‘Në rrugën e lirisë’në vitin 2016 monografi

. Jeton, shkruan dhe vepron në Zvicër.

HEROI IM Heroi im nuk flet, flet vepra e tij, e pavdekshme , e madhe, legjendare ! Heroi im ka vetëm një Atdhe, vetëm një emër, çlirimtar ! Heroi im ka vetëm një Flamur, dhe një betim mbi Shqiponjë ! Heroi im, ka vetëm një Shqipëri, as të madhe, as të vogël, natyrale ! Një Shqipëri!

  • Skena e harkut të vdekjës e të gjithë popullsisë e paraqet poeti nëpër mjet poezisë Heroi im
  • Me vargje të reja të të poetit, konkretisht biseda e versionin e poetit- Ismet Rashitit, me rastin e këtij zbulimi, i konsideruar shumë i rëndësishëm për vlerën e tij arkeologjike me një shtatore, historike dhe letrare,

Në Stubllën, e lashtë, çdo gjë flet, shqip, e fortë, shqiptare, gjithnjë ! Prej kohës së Mesharit, deri te Pashk Trokshi, e mësuesi Mikel Tarabulluzi, gjithnjë dije, shkollë dhe kështjellë! PESHA E GURIT (Te kalaja e Artanës, 2018) Kam dalë nga palca e gurit, E guri jam ne token time Nuk levizi kurrë nga vendi, Se askund nuk peshoj më mirë! Le t’më shkelin shekujt, Era gjak le t’më vijë për çdo stinë, Une kurrë nuk do të shkulem, Guri mbi guri, kala përsëri! TKURRJE Tkurrje andej, tkurrje këndej tkurrje brenda tkurrjeve Vaj për tokën time

SI SHKËMB NË KOHË QËNDROVE!

Kushtuar ZEQIR RAMIQIT

Kishte nga ne që vazhduam më pas për disa kurse në universitet europjane, kështu që u bëmë mjaft miq me të gjithë.

Por origjina e autorit të saj të supozuar, Zeqir H. Ramoqin, mbetet në errësirën e realitetit dhe fjalorit e gjuhëve të huja, duke ia ditur kapacitetin e zhvillimin mendor të Zeqës , si nxënës në klasën e tetë tetëvjeçare në Ppozheran dhe si nxësës i imi në shkollën Normale në Ferizaj të gjitha kushtet morale i ka pasur, por jo ekonomikisht. Si vëllau më i madh, Zeqa donte të i drejtonte vëllazrit nëpër shkolla, si thonë u tha u bë.

Fjalët e punimet e tia kudo kanë pasur dallim të madhë, por pasnjë vepër, me vetvetën jam i habitur. Ishte redactor i shumë veprave ku ka jetuar jasht kosovës në Suedi

Medalja e art më e madhe për Zeqen është se ka qenë mbështes I madh I Luftës Çlirimtare të Kosovës, edhe kurrë skaqenë disfatist apo ngjall frikë e mosbesim.

Unë shof, se Ismet Rashiti e vazhdon të qëndroj me këtë të fundit. Ndoshta sepse e pashë atë në vargjet edhe e quante disident

Por une nuk genjej, Lexuesit e këti shekulli ne kemi një qasje të parë për këtë poezi* ***, duke përzier me kënaqësi të kaluarën më të tashmën dhe me letërsinë gjuhës shqipe me të ardhmen dhe botën galaktike.

SLLATINA IME (Kushtuar vendlindjes sime)

SLLATINA IME

(Kushtuar vendlindjes sime)

Vend i dashur e i mirë

Me ujë të njelmët nga kroni,

Në mes të fshatit kristal

Sllatinë, emër i bukur ILIR.

Ndër vite, me shekuj

Stuhive u qëndrove,

Kurrë nuk u përule betejave

Sllatinë, emër prej guri.

O fshati im, i lashtë sa malet

Sa herë të shoh në ëndërr e zhgjëndërr,

Duke qeshur e duke qarë

Për të ardhmen tënde pa brenga.

Fushat tua të gjëra

Sa zemra jote e madhe,

I kam shkelur për çdo pëllëmbë

Jam rritur me bukën tënde.

Ke njerëz punëtorë e të urtë

Ke mësues të mirë ndër gjenerata,

Mjekë, inxhinierë, ekonomistë, çlirimtarë,

Sportistë e poetë me duar të arta.

Sllatinë, dielli i jetës sime

Më ngroh me dashurinë tënde,

Kudo që jam nëpër horizonte

Me Ty prore jam krenar.

  • Autori i kësaj poezie me fat të mirë, qe, në kohë shumë vjetë edhe shumë e shkur fshatin e vet me një krahasim të paparë e pasqyron sot para vehtës, gjë që e bën vendlndjën hero e me një sukses e çmim të madh
  • Më bëhet se tashmë e kemi fshirë kodin e vjetër, të vjetër sa vet njerzimi të mirësjelljes njerëtzore shqiptare dhe të vlerave të mirëfillta politike, ekonomike e kulturore të një shoqërie nërmale.
  • Si duket po i keqpërdorim së tepërmi vlerat e një shoqërie demokratike, ku njerzit sillen sipas një rregulli të pashkruar të qyterimit. Poashtu, damari përçarës ka shkuar deri atje sa bashkëveprimtarët e çështjes kombëtare, të burgosurit politik, pjestarët e UÇK-së, bashkëfshatarët, deri te pjestarët e ngushtë të një familje, të jenë të përqarë, për ide partiake, apo për bindje politike të cilat në fakt nuk janë gjë tjetër përpos një kopsht mendimesh për gjetjen e rrugës ciklike më të mirë të përkrahur nga një shumicë si vlerk demokratike e civilizuese!
  • Kjo pozitë ku kemi degraduar
  • është e papranueshme.
  • E dhimbëshme sa s’bëhet

Sabit Alidema, dhjetor 2021

About Post Author