Jeta e katandisur pas femrave
Jeta e katandisur pas femrave të reja
Një udhëtim i gjatë,plot lodhje
Me ëndrra të brishta që më humbasin
Në sytë e tyre,gjej ngushëllim dhe dhimbje.
Çdo takim jetëshkurtër një histori
Si një petale që bie nga bima
Me premtime të thëna dhe të shkelura
Një tingull brenda,një këngë që mërmërin.
Ishte dashuria, ose thjesht një iluzion?
Në labirintin e zemrave, humbasin shpresat
Kur çdo hap është një zgjedhje
Dhe çdo qëndrim një hidhërim i ri.
Por ndonjëherë në errësirë
Një dritë e vogël ndriçon
Një fjalë,një buzëqeshje,e çon
Dhe jetën e katandisur e bën të re.
