Katerina Leka:Hasta la vista


Hasta la vista

U bë kohë që s’më viziton më në ënderr.

U bë kohë që s’të shoh më.

Mos ndoshta më harrove ?

Mos ndoshta u merakose?

Apo mos ndoshta u sigurove,

Që tashme mund të hec vetë në jetë?

Gjithë dynjaja po më thotë

‘’Unë e pash sot’’ ! .

Herë flet,

Herë qesh,

-sic beje dikur ulur me ndonjë cep dhe bërtisje

“Eh ç’e vret mëndjen’’! .

Herë ul kokën,

Herë hesht,

-si atëhere kur bëja gabime.

Unë?

Ha ha.

Mos pyet për mua.

Unë ngela këtu,

-po mundohem me marr nga ndonjë kalimtar,

 çaste nga jeta jote.

Tashme këto më kanë mbetur

-çaste, kujtime dhe një shami i zi,

nga ty.

Të lutem,

Hajde më shpesh.

About Post Author