Kënga e mallit!Meri Kusi


Muzg.

Dielli po largohet tej horizontit te perflakur.

Rrezet i mban te mbledhura.

Ne gruahtin e tij.

Akoma te pervelojne ne heshtje.

Si prushi i mangallit..!

Qendroj ulur buze lumit te Shkumbinit

Valet me ledhatojne ngadale.

Qe te largojne nga shpirti im.

Dimrin e acarte..!

Si nje sirene fillova te kendoj: nje kenge malli.

Per njerez te lumtur’ ku zemra jeton ne dy trupa.

Njera jeton tjetra ka munguar..!

Eh’ kenga ime e mallit.

Sa shume rendoka ne gji.

Ku humben valle’: vullkanet e dashurise?!

Zemra e plagosur sheh: Malin e Krastes.

Hena me degjon e renkon..

Valet puthin lehte : brinjet e mia.

Puhiza e eres melodine e kenges.

Larg e con..!

Muzgu po bie ne heshtje.

Valet shkojne pas rrjedhes se lumit.

Une qendroj e pres fatin.

Me zemer te plagosur.

Duke kenduar kengen e vajit..!

Me respekt.

Golden.

MERI KUSI.