Kristo Çipa:Vejusha


Në shekuj tek poetë dhe shkrimtarë të shumtë ka patur muzë të begatë bota shpirtërore dhe psikologjike e vejushës. Seicili ka dashur nëpërmjet vargut ta zbërthejë atë mister dhe t’ja jap lexuesit sa më të ndjeshme e të shumëngjyrshme. Në këtë poezi të botuar tek vëllimi im i fundit “ Ku ta lidh ëndrën” jam munduar të çliroj misterin e saj

VEJUSHA

Anës rjedhës lumit

E mundon mendimin

-Të rosh për jetëgjumin

Kurbane e kujtimit?!

Apo erë e lirë

Nën cipull të zisë?

Lumi vjen i fryrë

S’e ndal asnjë pritë

Përmbi varr të burrit

Vitet i hollon

Gjarpri brenda murrit

Brinjët numëron

Eshtrat brenda baltës

Kërcasin si zalli

Ai brënda natës

Ti në flakë të hallit

Veshur në të zeza

Gjokset grumbulluar

Ke kohë për varreza

Jeta shkon nxituar

Lidh vajin e heshtur

Krip lotin e hidhur

Tund supet e zhveshur

Nën flokët e zgjidhur

Se zemër flet holla

E bën qorr inatin

Nuk i kap dot dora

Kohën edhe fatin

Si hark vetëtime

Dridh mesin-kalore

Le të jenë jetime

Kohët që kalove

Çast i lumturisë

Është si vrapi i plumbit.

Lulet e qershisë

Çoja shpesh “ Jetëgjumit”!

Ti je erë e lirë

Rend për çdo dëshirë.

About Post Author