Kur një popull fillon njeh veten


Arjana Gaba

Kur një popull fillon njeh veten

Ka filluar deti të zjejë nën shtrat,

Buka merret nëpër këmbë,

N’stomak të popullit po rrjedh gjak,

Si një kafkë pa dhëmbë.

Në netët që fle I ngopuri,

I dëshpëruari qan me kujë,

Si devetë shkretëtirës,

Për pak ujë.

Afër ëndrrës ka dhe shpresën,

Përmes lakut që ngushtohet,

Mal të fort e ka qëndesën,

Kështu s’jetohet.

Nuk e qetëson shtratin deti,

Po s’ndali furtuna,

Nuk shkon gjumi as tek “mbreti”

Po s’mbaroi dhuna.

Kur një popull fillon njeh veten,

E njeh mirë kë ka në krye,

Mbi gërmadhat e një dalldisje,

Shkallmon fatin, mpleksur nyje.

About Post Author