Arben Zeqo
Kur ulem me vjeshten !
… Trungut te vjeter ju peshteta ( shtriva ) afer ,
shtruar vënçe … dialog !
Erdhur lodhur stines tjeter ,
por … mbetur monolog !
I kapitur si une ndihej ,
mesit i prere .
Filiza … leshuar rrotull nxjerre ,
rritur mare ere .
Qesha menduar buza gaz ,
bluar ne mendime .
Nje tingull vinte qe nga pas ,
uroj ne moshen time …!
Dergjej … trungu kapardisur ,
rende i luspitur .
Nje dege vjeshte rene prane ,
trungut … mendje ndritur !
Kurrizin ngjeshur babaxhanit …
i shtrire gjere gjate .
Trungu mbahej ne serbes ,
gjith ‘ se ish i thate …!
Sa rruge hequr … vitet nd’rruar ,
pranvera vjeshta e durim .
Sa dimra supeve … pertej hedhur ,
ky ishte trungu miku im .
Folem s’folem pak mbaj mend ,
mendimet ne ngaterruar .
Sa here lodhem mbledh … mendime ,
trungut shtrihem biseduar .
… Lart nje pjergull rrushi varur ,
zverdhur si ” lesh- verdha ” …
Kok’rrat pjekur xixellinin ,
tha … mos jam un ‘ vjeshta .
Nga ” dy ” miq u beme tre …
e filloj dollia .
Une trungu raki … per be ,
vjeshte o bir … MIQESIA !
… Kur ulem me vjeshten !
Sot 11 shtatorit 2025 .
Devoll Emigrantos !
@Zeqoauthor London .
