Ky mankth ne pritje


| Elisabeta Gockaj |

Kjo zemer s”di pse rreh kaq shpejt

Sikur furtuna ta kete trazuar

Si anijen pa nje direkt

Mes oqeanit, humbur, harruar.

Ne sy shkelqimi krejte i venitur

Pasqyra bere cop e therime

Aq sa nuk mund te shoh fytyren

Ne kete rruge me shume drejtime.

Shpirti krusur nga pesh e mallit

Nga rruge e lodhshme e munduar

Nuk di ne brege kur do te dali !

Do shpetoj vall, a do jete harruar !?

Thua do gjeje prap qetesine !?

Kjo zemer qe rreh si e cmendur !

A do te clodhet serishte ky shpirte

Nese do mbri ne begun tjeter !?

Ky mankth ne pritje zemren ma therr

Duke ma ndare ne nje mije flete

Cdo njera shkruan nje amanet

Perpara shpreses mos me lere te vdes.

About Post Author