Kyçe të mbyllura …Sanie Tushi Rrokaj


Eh sa shtëpi mbetën të mbyllura .
U vu kyçi dhe i lanë të boshatisura .
Dritën e fikën morën mallin me vete
Dhe lanë zemrën aty ku u rritën ..

Ikën largë nëpër botën e djallosur .
Rreth e rrotull shtëpnë e ka mbuluar bari
Pemët janë tharë kërkojnë jetë dhe frymë
Çatitë kanë marë të çarë nga dhimbja dhe malli .

Brenda oxhaku kërkon dorë njeriu .
Hiri i druve ashtu siç u fik kongjilli i fundit
Një qen duke lehur vinë vërdallë
Nuk shikon asnjeri asgjëkundi .

S”Shikon dikush të kthehet si më parë .
Edhe zoqtë e kanë ndaluar këngën
Në qiell flururojnë duke ecur ngadalë
Mbi fshatin e boshatisur duket si një ëndërr.

Shtëpinë e braktisëm vëndlindjen e vramë
Njëri nuk gjën nënën.. tjetri babanë
E humbëm dhe barin dhe gjurmët
Veç mbajmë me vete fëmijninë me mallë .

Kthehuni o bijët. kthehuni tek rrënja
Nëna është çelsi ..nëna është zëmra
Zgjohet plotë shpresë flë vetëm me ëndërra .
Kthehuni tek vatra që gji u dha nëna .

U ndodha e dobët u mbusha me lotë
s”jam prej hekuri zemra nuk mban dot
Janë momente që dot si përballon
Janë pejsazhe reale që me sy i shikon .