” Loti yt “-Albert Hitollari

” LOTI YT “

———————-

*

Ç’magji syri të fsheh brenda

Nën qerpikët e Argjenda ,

Që e mban aty e ruan

Në bërtham të tij e vuan ?!

*

Që vuan e gjë nuk thot

Dhe e thotë me atë lot ,

Me atë lot që syri mbanë

Që as drita nuk e thanë !

*

Me atë lot që sa herë bie

Mbi qepallën të bën hije ,

E rënkon si një Kumrie

Tej i mallur , vashërie !

*

Ai lot që sështë veç lot

Që më flet e diçka thot,

Heshtazi se nuk flet dot

Që e di veç ai Zot !

*

Lot i largët dhe i rëndë

Që rri brenda shpirtit tënd ,

Sa qerpiku dot se mban

Ndaj rri fshehur në membranë !

*

Lot që është mbledhur atje

Grumbull , shëndrruar në re ,

Që gjëmon e uturinë

E shkreptin si vetëtimë !

*

Lot që nis si një pikë Ves

Më pas bie si rrebesh ,

Sa të tërin të përmbyt

Kur furishëm rrjedh nga sytë !

*

Eh , ai sy që të rrjedh loti

Si burim s’shteron nga moti ,

Sa fillon pikon një pikë

Ah , të qetë s’më lë një çikë !

*

Aq të qetë s’më lë kur bie

Por më mirë të mos e dije ,

Në çast nis , zë e rënkoj

Brenda tij dhe ty t’shikoj !

*

Zë rënkon ky shpirt rënkon

Kur n’qerpik loti t’qëndron ,

Të qëndron e aty mbetet

Aty mbetet , se nuk tretet !

*

Nuk tretet porsi ai mallë

Si ai mall që t’shtinë të gjallë ,

Që të gjallë të shtinë , të shtrinë

Me ato lot të përpinë !

*

T’më përpijë veç mos të vuaj

Me ato lot etjen ta shuaj ,

Ndaj i dua , ata i dua

Se dali prej syve të tua !