Lule manaferre-Lumni Nimani


Lumni Nimani

Me aromëdeti në atë ditë vere
Bashkë me vapën që përcëllonte
Një vashë si lule manaferre
Njatë djalëbukurin dashuronte.

Dielli prush e piqte rërën
Siç ndjenëbukura që u vlonte n’gji
Shikimi i tij e mbërtheu të tërën
Dhe u nis vrap por si pehri.

Pas asaj çuni me kujdes
Atë buzëmbrëmje hidhte hapin
N’shpirt një zjarrë seç ju ndez
Duke ecur tek dridhte shtatin.

Në mes turmës gjarpëronin
Askush re nuk i pati vënë
Ju dukej sikur po fluturonin
Nga mall i rëndë që i kishte zënë.

Më në fund ata u takuan
Ku vala puq bregun me ëmbëlsi
Me afsh të zjarrtë u përqafuan
Mu tek moli mbi gurët e zi.

Se dashuria është verbëroshe;
As nuk sheh dhe as s’dëgjon
Kur sheh vashën bukuroshe
Nga hojet shpirti mjaltë pjalmon.