Lulet sekrete-Nexhat Bexheti


Lulet sekrete

Përmes dyerve harkore të gjëra

Hyre ne kopshtin e luleve të mia

Të lejova që të kënaqesh me aromën

E luleve sekrete, akoma pa i parë kush.

Një nga një duke u a vjedhur aromën e beharit

E duke i këputur  pipat e njomë pa e pa dritën

Eh unë e shkreta me se mundime i kam vaditur

Me poezi i kamë rritur,bukuri për të shëndritur.

Si në përrallat e oborreve mbretërore të marrën hije

Me llojshmërinë e aromave,princin tim t’a magjepsin

Ore djalë,mos i shkelë  lulet e mia që askush si ka parë

Ore i marrë, që ke nisur me u sjellë në kopsht vërdallë.

Nuk e ke hijen e princit,por e ke hijen e urithit pa sy

Dërmues i bukurive, bukuria ka me t’i qorrue sytë

I shfrenuar nga ndërgjegjja, i zhveshur nga njerëzimi

Shpellar, gurët e rrënojat për ty janë bukuri

Ik në vetmi, në shpella atje është vendi për ty.