Elena Alikaj Memushaj
Lumi Shushicë
Lumi Shushicë me ujë kristali,
më zgjon kujtimet si erë mali.
Kur më prek, më ngjall një mall,
atë mallin e hershëm që s’fiket vallë.
Për hir të bukurisë që mbart,
nis të thurë vargje me shpirt të artë.
Nga malet e Kuçit buron me fllad,
e fshatrat përshkon me nur të madh.
Si gjarpër i argjendtë dredhon me hijeshi,
kush pi nga ti, bekon jetën në përjetësi.
Ti përshkon Labërinë e lavdisë,
ku rrjedh gjaku i trimërisë.
Shushicë, me ujë të bekuar,
sa e sa zemra të kanë kënduar!
Të dy anët të zbukurojnë plot gjelbërim,
me rrepe, me shelqe , filiza barishte për dekorim .
Më kujton fëmijërinë në brigjet e tua,
ku freskoheshim në ditë të nxehta e dimrit na frikësoje kur bashkoheshe me përrua.
Me gurgullimën tënde u rrita ngadalë,
e shpirti aty më mbeti i gjallë.
Shtëpia ime mbi ty lartëson,
E kush lindi pranë teje ,i bekuar jeton!
