Manushaqe Ismailaj-Miqësi e dënuar!


Miqësi e dënuar!

Herë heshtje, herë lot,

Kjo quhet miqësi e dënuar!

Në terrin e natës e strukur kot,

Miqësi e dënuar më ka dërmuar!

Heshtja u përlesh me mendimet,

Thellë në zemër fjalët si besova!

Miqësi e dënuar bënte kërkimet,

Lotët që të rridhnin si parashikova!

Pa fjalë buzët të lënduar lëviznin

Nga qerpiku pik-pik loti binte!

Kripë si uji i detit nxirrnin,

Miqësi e dënuar peng më linte!

Heshtjen bashkë me lotin,

Miqësi e dënuar e mendova!

Asnjë fjalë su tha për motin,

E pse i magjishëm se shijova!

Ndaj miqësin e dënuar nuk e dua,

Gëzim e lumturi unë vetëm kërkoj!

Miqësia e bukur e qeshur është për mua,

Heshtjen e lotin asnjeherë se dëshiroj!

Manushaqe Ismailaj

Island

About Post Author