Mimoza Eliona Osmani-Largesa


Largesa.

Më ligështon ky udhëtim,

ata i putha sot, që mëngjes,

kjo natë ,do jetë natë pa mbarim,

ndryshon një ardhje, me largesë.

Mermeri i akullt,si dimrit ngrica,

i ftohtë si buzë e ftohtë, kur vdesë ,

dërrasat the , do bësh rrugica,

prej nga ku the ,do dalë të t’presë…

Ja erdha unë, e mbajta besën,

shtëpiza tënde, s’kish as dritare,

e bardhë si borë ,që ngrin dhe “vesën”,

më tepër më ngjante me varre…

About Post Author