Mimoza Eliona Osmani:Sikur…


Sikur…

Qielli e shtroi çarçafin e ri,

i shkundi rrugicat ajrore,

tek bie borë, si dashuri,

sa e virgjër ,duket hyjnore!

Dalëngadalë, po vesh çdo pemë,

edhe gjethet e vjeshtës, në tokë,

e heshtur, e butë si krem,

më hedh dhe mua , ca thinja, mbi flokë.

Në zemër të pyllit rrinë strukur kafshët,

era si ujk ulërin,

dëbora që bie , fjollë e mëndafshtë,

flutura, mbi këtë pelerinë.

Ndizen të parat vatra, oxhaqe,

me prush , të përballojnë acarin,

gjithçka e bardhë ngjason me paqe,

dimri, me flakët , me zjarrin…

Qielli e shtroi çarçafin e ri,

dhe unë, i thur përmendore,

sikur me dëborën, të bjerë dashuri,

të zinte muzën , dashnore.

About Post Author