Mimoza Nebiaj-Në mbrëmje të rinisë…


Ne mbrëmje te rinis…

Nga Mimoza Nebiaj!

Një vallëzim një dite,

Te shtune,

Sytë e mi tek te tute mbene,

Desha te vallëzoja shume,

Po nuk munda dot njëherë,

Sa fillove te vallëzojë,

Dhe pas vetes me shtrëngoje,

Te thashë liromë pak,

Se me ke zënë si ne çark,

Te kam zënë moj sorkadhe,

Tani nuk ke nga shkon,

Pranë vetes do te shtrëngoj,

Tu luta me zë mekur,

Se salla ishte plot,

Matanë tek muri përballë,

Vështrimin ndesha me vëllan…

U skuqa u bëra flake,

U hutova unë e gjora,

Po ti sme lëshojë nga dora,

Si tja beja te me liroje pak,

Se frymën ma kishe marre,

Me zë mekur prape te fola,

Lëshomë se na shikojnë bota,

Po cme duhet me boten mua,

Unë pas teje jam dashuruar,

Nuk dija çfarë t’i thoja,

Ula kokën unë e gjora,

Cjane këto fjale qe me thua,

Me këto fjale mos me ngatërro mua,

Ti mu lut sa te duash,

Po unë skam për te lëshuar,

Se zemrën ma ke trazuar,

Te lutem shume ti me lësho,

Nuk janë fjale qe thuhen kudo,

Me lër te shkoj ne punën time,

Mos me hap pune dhe mua,

Jam vajze dhe nuk dua fjale te dale,

Mezi munda te lirohesha pak,

Te lutem me dëgjo,

Këto pune duan kohe,

Je dashuruar ti po zemra ime,

Valle çfarë thotë tani?

Zemra jote do me doje,

Se unë kurrë nuk do te lëndoje,

Do te dua gjithë jetën,

Nuk do ti mbush sytë me lot,

Këtë ta them me bindje te plote,

Iku ajo nate dhe shume te tjera,

Vallëzimin prisja çdo te shtune,

Ula kokën dhe u dëshpërova,

Dhe me sy e kërkova,

Nuk e di çfarë kishte ngjare,

Sytë e saj te kaltër si deti,

Mendja tek ajo me mbeti,

Nuk do ti harroj ato sy,

Qe mu ngulen si shigjete,

E kërkova një jete,

Ndoshta një dite do ta takoj,

Ta puth ne balle,

Se ishte për te qene,

Lum çfarë kishte rritur ajo nene…

About Post Author