Mimoza Xhaxhaj Mane-Incidenti …


Incidenti …

*

… Kisha blere nje pale pantallona me valute , qe me ngjyren portokalli , vertet , sikur te therrisnin … shikomeni . Jo se doja te dalloja por ngjyrat ne veshje me pelqejne gjithmon . Kisha filluar te qepja cdo gje vete dhe nje bluze te holle te zeze ja bashkengjita .

Kreativiteti s´me ka munguar , der sot .

Ne ate kohe sandalet i benim me porosi e i bera jo pak por dymbedhjet pond . Jo se jam e shkurter , po s´doja te prisja pantallonat kauboj . Gjithmon kam pasur guxim ne veshje por kur i vesha ashtu te kombinuara , vertet u tremba se stonoja me veshjen aktuale te rinise se asaj kohe . Ne Tirane e Durres edhe mundej te visheshin . Ndaj s´isha dhe aq e sigurt , nese mund te dilja . Motrat me rrethuan e me dhane kuraje duke me thene se dukesha aq bukur , si e huaj e pse mos te dilja ?

…Dhe e gjitha kjo , pse do te thoni ju … per te bere nje foto se me kerkohej ne shkolle ? !

Qesh tani , po c´me duheshin gjithe ato salltanete e ngjyra kur fotot beheshin bardh e zi .

Me qe jemi te fotot … atehere na dukeshin te shemtuara por sa vlere kane , ato sot .

Me kujtohet kur mblidhej gjithe familja ndonje dite djele dhe visheshim me rrobat me te mira sikur do te shkonim krushq , rreshtoheshim te lulishtja e Kinoteatrit per te bere nje foto .

… dhe fotografi qe na thoshte ne femijeve : qeshni pak , te xhaxhi , te xhaxhi …

Aty , ne ato foto c´mallemi me njerezit qe na mungojne . Prandaj keto fotografi , kane kaq shume vlere sot … !

Poo … pra , motrat me nxiten te dilja . Vertet si thane dhe motrat , rruges me shihnin si fshehtas e me moren per te huaj .

… Dhe une si cdo e re ne ate moshe vertet ndrija . Ka qene fund pranvere por dhe une vete pranvere lulezoja .

… Ne nje nga keto dite , kishte ardhur nje bande frymore nga Gjermania lindore (kuptohet se vec me lindjen ishim te lidhur ne ate kohe) te jepte koncert ne qytetin tone .

Jetonim ne qender dhe nuk na shpetonte asnje premier apo estrade pa e ndjekur . Me kinoteatrin na ndante vec rruga . Kurioziteti na beri ta shihnim ate koncert .

… S´kisha bere as tre – katerqint metra , kur me ndalon nje Gjerman , si tani e kam para sysh , trup larte e simpatik . Kishte fytyre tejet te bardhe , a ndoshta i binte ne sy nga qe ndikonin floket e zeze si pende korbi !

– Filloj te me fliste , kurse une ngrija supet e shtrengoja buzet me keqardhje qe se kuptoja . Anglisht a Gjemanisht fliste , per be s´kuptoja as nje fjale (kur ne , vec se Rusisht mesonim … deshi i madhi Zot , qe s´me fluturoj truri e ti flisja rusisht , se vertet do t´me kishte gjetur belaja ) . Dha e mori me mimike e me duar , me ne fund me pershendeti me dore dhe u largua . Ika duke tundur koken dhe po mendoja se cfare donte t´me thoshte dhe pse pikerisht me ndaloj mua ?

Kuptohet qe e ka terhequr veshja dhe vertet kur thone plakat me kendonin ne trup. Duke perseritur me vete gjithe cka ndodhi e ne keto mendime po vazhdoja rrugen per ku isha nisur . S´vonoj shume nga ndarja me mikun Gjerman , kur mu afrua nje tjeter djale , shume simpatik .

– Se kisha pare me pare ate fytyre , se ne qytete te vogla pothuaj njihen fytyrat . Ai kthente koken pa nderprere nga Gjermani , e po ndonje Gjerman tjeter mendova . E pash dhe vetem buzeqesha por me ngriu buzeqeshja ne buze . Ngaqe edhe ai ishte i gjate , mu afrua me koken lart meje duke u hakerruar dhe gjithe ajo fytyre e embel i´u shperbe ne bishe . Mu sul me nje bresheri fjalesh dhe ne fund po thoshte : e njeh ti ate dhe pse te ndaloj ty ?

U stepa e frikesuar dhe vetem atehere e realizova , perndjekjen .

Isha vertet e trembur , sa e sa njerez ishin degdisur per gjera te tilla … dhe me e keqja ne e kishim mizen nen kesule .

E pashe drejt ne sy dhe pse nga brenda sa s,me pushonte zemra e po mundohesha te mbaja veten , mos me binte ndonje te fiket dhe ju drejtova :

– Ju e paskeni pare vete gjithe skenen , qe une as fola , vetem ngrija supet . Dhe vete u habita ku e gjeta forcen ti pergjigjesha … mir qe s´qava , se do e kisha katranosur fare .

Me pa me nje mllef te pa pare dhe me shtyu me force ne ane si nje lecke , sikur i kisha zene rrugen . Iku duke share ndyras .

Shtanga aty ne vend dhe fillova te dridhesha sikur me kishin hyre ethet . Ai vazdonte te pergjonte Germanin , po koken se ktheu me .

Hoqa dore ku do te shkoja dhe se di ku e gjeta forcen qe u ktheva der ne shtepi . Gjithe rruges mallkoja veshjen dhe me keqja me torturonte fakti : po sikur te me arrestonin …

Kur hyra ne dere po mbahesha anes mureve , sa me pane motrat ashtu meit ne fytyre e qe dridhesha , vertet u tremben . Kujtuan mos kisha thyer ndonje kembe , qe njemilion here ta kisha thyer . Po … ishte shume me keq , u thashe me vone .

Me dhane nje gote uje kur u ula dhe u mbeshteta te mbeshtetesja e divanit sa te merrja veten .

… Degjova mamin tu thoshte motrave : lereni te qetesohet njehere . Me kishin rrethuar edhe kesaj rradhe si ca minuta me pare dhe prisnin habitur , tu shpjegoja c´kishte ndodhur … !

Kur u qetesova , ashtu perlotur , fillova t´ju tregoja gjithe c´me ngjau . Vertet , u trembem familiarisht dhe per tere ate nate kemi ikur per ne Tirane te gjyshja . Ate veshje se vesha me kurre . Ne qytetin tim te lindjes dhe pse malluar , shkoja shume rradhe . Me e rendesishmja ishte qe incidenti u mbyll pa pasoja ….. !

*

Mimoza Xhaxhaj Mane

– Gjermani

About Post Author