Mimoza Xhaxhaj Mane:A mund ta quaj bekim ?…


A mund ta quaj bekim ?…

*

… Kjo pranvere vertet ka vonuar por dhe ky dimer i serte s´po don ta leshoje . Sythet kane kohen te shperthejne dhe kur i pashe ashtu vesuar , per nje moment mu duk se po derdhnin lot .

Si ne kete kohe Molla atje ne fund te kopeshtit e tera kish lulezuar . Mu kujtua nga fotografia qe mbaja ne duar , kurioze me beri data prapa shenuar , ndaj me vrap dola te shihja ne kishte lulezuar !

Per be nje sythe s´kishte celur . Kishin ngelur nja dy kokrra molle nxirr e rrudhosur . Do ti mu be fiksim , sa hapja syt-e drejt e te molla shkoja … por edhe ato kishin zene inat me mua , s´binin qe s´binin . U bene dite e riti vazhdonte , ishin fishkur e mbledhur sa nje kokerr arre e as kishin nder ment te binin . Kur nje mengjes kokrrat nuk i pashe dhe pse kerkova rrotull , si duket i ka degdisur era qe frynte mbreme … por sythet nga padurimi , kishin shperthyer te tera njeheresh . S´vonoje e molla u zbukurua si nje nuse e bukur . Mbrekulluar i erdha rrotull duke pare ate kurore te bardhe velloje qe kishte hijeshuar pemen .

Zeshem , vetiu me dolen fjalet : – me ne fund erdh Pranvera .

Mberthyer nga emocione kra-hapur fillova te rrotullohesha . S´po i kuptoja keto ndjesi e nisa te qeshja turperuar .

Ndoshta ndikoj kjo peme zbukuruar e mbushur me jete e sikur me rigjeneroj edhe mua e me dukej sikur me kishte mbeshtjell me nje gezim femije .

Ktheva koken nga fundi kopshtit e u drejtova per te kafazi qe kishim vendosur mbi nje dru te prere , per te pare mos mungonte uji . Gjate dimrit , sidomos ngricave , kujdeseshim te mos mungonte ushqimi . Kur u afrova me zuri syri dicka te bardhe . Ishte nje zarf dhe si e ktheva nga te dyja anet , ishte pa adrese . Brenda kishte pese – gjashte petale te kuqe trendafili te thara .

E ndjeva vrudhin e gjakut qe me kerceu dhe nje psheretim me doli nga fundi i shpirtit . Me vrap arrita tek trendafili qe brenda nje libri e mbaja kujtim ashtu te thare , ku vite-vite qendronte pa u ngare .

Ca fergellime rrenqethese me mbrethyen te teren e per nje cast trendafili mu be i gjalle e ne kraharor sikur me shtrengoj dicka sa dhe fryme s´po merrja normal e ne cast shpertheva ne lot .

Ishin lot-e pritjeje apo lot gezimi ?

Sa kujtime percillte ky trendafil dhe njeheresh ishte identifikimi i nje ndjenjie , i nje Dashurie .

* * * * *

Sa here bie shi , si pikat e shiut rrjedhin dhe kujtimet !

– Mu kujtuan fjalet e gjyshes kur thoshte : – ” Dilni se s´ju tret shiu , te merrni bekimin e Zotit “

E tille ishte dhe kjo dite Mai sot-e . Binte nje shi i imet e s´me shpetonin keto dite pa u lagur dhe po ecja duke buzeqeshur me fjalet e gjyshes . Me nje liber ne dore , sa e kisha marre nga Biblioteka dhe po ecja per nga shatervani . Me ishte bere fiksim dhe per nje moment mbylla syte sa te kalonte Autobuzi , te merrja ” Bekimin ” .

Sa u hap rruga , turma njerezish kalonin me te shpejte ne krah te kundert dhe ne moment degjoj te me flisnin ne emer .

– Pashe njehere rrotull dhe si s´mu duk ndonje fytyre e njohur , vazhdova duke thene : – eh sa vajza ka me emrin tim .

Po pa mbaruar mendimin , po ajo kembengulje duke me therritur ne emer . Pashe te afrohej nje djal , e njoha menjehere se ishte nga qyteti im . Ishim njohur ne nje datelindje dhe shoqeroheshim nganjehere me grupin . Ishte e dukeshme simpatia qe shprehte djaloshi . Me thene te drejten dhe pse me pelqente prania e tij , isha une qe terhiqesha . Jo se mungonte dicka te ai , ishte komplet e kunderta por me trembte ajo shkalltesia e tij e tepruar . Nganjehere bente gjera te cmendura dhe nje nga keto cmenduri sa e perjetuam .

Dukej qe kishte vrapuar se dihaste e mezi merrte fryme .

– Te pash nga autobuzi dhe vrapova per mos te te humbur dhe pa droje mu hodhe duke me perqafuar e ndjeva qe po me shtrengonte me shume sec duhej .

Kam ardhur qe mbreme , se kam prure nje xhakete per te qepur tek nje rrobaqepese private . Ma adresuan njerezit e mi ketu , eshte nje nga me te mirat .

U kthyem dhe morrem rrugen per nga Pazari i ri dhe ne te majte te nje pallati te madh ndali dhe me tha ta prisja vec 5-se minuta .

Ne trotuar , ne cep te pallatit nje plak i vjeter mbante para kembeve nje peshore . U drejtova dhe hipa ne peshore , kurioze te dija c´peshe kisha .

Ne kohen qe po paguaja pash djaloshin te dilte duke vrapuar dhe ma bente me dore duke thene : shpejt , shpejt .

Po vraponim sa na hanin kembet . Ai kthente koken here pas here dhe e mbajtem frymen andej nga Shallvaret . Mezi mbusheshim me fryme mbeshtetur te nje peme sa terhiqnim vemendjen e kalimtareve . Si e morrem pak veten degjova djaloshin te thoshte :- sot qenka dite e aksioneve .

Mbeta habitur dhe prisja nje pergjigje nga ky ” aksion ” !

… Me pa duke qeshur duke me treguar xhaketen qe mbante ne dore dhe nxitoj te thoshte : – Sa po hipja shkallet i pergjysmova leket … me pa gjate ne sy e vazhdoj … nje xhentelmeni si ka hije te mos kete nje leke ne xhep e aq me teper me nje mbrekulli ne krah .

Tunda koken …

Se di pse i kishin lezet atij keto budallalliqe e s´linin vend per diskutim a qortim ?!

– Shkojme te Postiqja se atje bejne taven e baltes me te miren qe kam ngrene ndonje-here .

Une s´frekuentoja vende te tilla , po ishte me te vertete bukur por me te bukur e beri prezantimi spektakular kur na i serviren , te vendosura ne tava te vogla balte qe dhe ka marre emrin qe vlonin mes flakeve qe sa po u kishin vene . U suprizova vertet me ate zgjedhje .

S´po flisja por dukej qarte qe isha hutuar dhe kur hodha shikimin nga ai dallova krenarine qe ndjete .

Gjithe ate dite e kaluam aq bukur me shakat e shumta e e shihja si mundohej te t´me kenaqte sa me shume . Koha fluturonte dhe po afronte mbremja dhe te dyve na dukej se sa ishim takuar .

U kenaqa aq shume sa do te thosha , se ishte dita me e bukur e Jetes sime .

Gjate rruges se kthimit e veshi xhaketen dhe vertet i kendonte ne trup . Kur do ndaheshim , nxorri nga xhepi i xhaketes nje trendafil te kuq gjak si te kadifejte e ma dhuroj dhe me te shpejte me rrembeu ne kembim nje puthje . E ndjeva qe isha skuqur nga i nxehti qe me perfshiu . Mbeta per nje moment koke ulur dhe kur e ngrita pash ca sy melankolik e si te trishte .

Me teper me habiti si u gjend ai trendafil , ne nje kohe qe ai su shkeput as nje cast nga une !

Po shihnim njeri-tjetrin ne sy e as njeri s´nxorri nje fjale , me perqafoje dhe njehere fort dhe iku pa e kthyer me koken pas .

… Gjithe rruges duke u kthyer mendoja per sy-te e tij te trishte .

Ne … njerezit i shohim vec nga jashte , e c´dija une me shume per te . E dija qe jetonte me te atin e hallen . E jema e kishte lene te vogel shume dhe i ati nje zyrtar i larte s´ishte martuar der sot qe djali i ishte bere burre … por edhe keto te gjtha te degjuara i kisha .

Me beri pershtypje kur u ndame s´me la nje takim a dicka te tille .

– Dhe shiu qe filloj te binte si ne mengjes , me coj perseri te thenja e gjyshes time : – ” A mund ta quaja kete dite si nje bekim ” ?

*

S´vonoj dhe vera solli supriza te pa-imagjinueshme dhe pse kishin filluar te frynin ca grimca ere Lirie , hapja e Ambasadave si dhe kalimi me cdo lloj cmimi , vetem te largoheshin . E keshtu su morr vesh i pari me te dytin .

… Dhe ja tani pas kaq shume vitesh kjo karte pa adres e pa emer por me nje vule te dukeshme te asaj dite Mai te pa-harrueshme .

A mund ta quaj ate dite nje Bekim ? …

*

About Post Author