Miranda Troci Derti-Reçi trualli i shpirtit tim


Reçi trualli i shpirtit tim!!!

O baltē e shpirtit tim i lashtë sa vetë historia.

Dua të shuaj mallē që brenda po më shpon…

Aty ku lashē ditē e vajzërisë e viteve tē mia…

Por të gjej tē vetmuar e shpirti mē rënkon….

Aty ku vjeshtat e heshtura shtyjnë vetminē…

Nē gjethet e lisave shekullorē që bien tē zverdhur..

Fēshfërima e lehtē e tyre si simfonia e Moxartit mbi violinē…

Notat e errēta rēndojnē rēnkimin e heshtur….

Nē prehrin tēnd të valē vargu sonte mē solli…

Në muzēn e trazuar prej vitesh kēmba s.mē shkel…

Dalldisjen e kētyre valēve që kērkojnē shpètim loti mē rrodhi…

Ngjyej penēn e pērlotur brendēsinē e pērmallimit përcjell…

Nē të bukurat livadhe siç i pērshkruante Naimi asnjë bari s.takova…

Zëri i fyelllit tē çobanit askund s.dëgjohej …

Shtrydha shpirtin nga ngazēllimi po veten e mblodha…

Pluhuri i viteve tē vetmuara mbi çdo gurē e vend shikohej….

Vendi i fushē betejave qè brenda vetes mbartin histori…

Gjaku i etërve i derdhur aty ēshtē tretur…

Mbi këtē truall tē lashtē por me za e burrēri….

Mbi bukēvalēn e nēnave nē prush dikur tē pjekur…..

Poemēn e mallit o vendi im dua ta rrēfej….

Nē tē egrat kohē e vite tē shekujve krenarinë tēnde të shkruaj…

Edhe këngët e zanave çdo tingull veten e gjej…

Edhe dheun nēn kēmbēt e mia që shkel qan i .vetmuar…

Pendesēn pse tē lashë në vitet e nusēruar…

Atë lumturinë e mekur ku borxh ta kemi…

Zèrin e heshtjes braktisur e larguar…

Nē lotin që tē djeg brengēn s.mund ta themi…

Diku njē zë ofshame thirrje qè kërkonte shpētin…

Rēnkimi i atyre shtigjeve diçka i grryente nga brenda…

Pluhuri atyre maleve që po rrēnoheshin pa kuptim…

Njē kèshtjellë e sundimi që ndërtohej mbi bedena….

Shkroi !!!! Miranda Troci Derti!!! Reç!!! Dibēr!!!!!

About Post Author