Mirela Leka Xhava:Një shpirt-Femër


Mirela Leka Xhava

Një shpirt-Femër

U ula n’atë prag porte imagjinar, ku ulej gjyshja ime

Ndonjëherë, për të fjalosur me komshije

Të rejat e fundit, të shkuarat, një dit’, një javë

Meraku për bijtë, meraku për burrat,ç’merak

Përmëndësh receta,që shkëmbeheshin tërë gaz.

Bisedat të gjata, ndër vite, epoka, që mbi ballë gjurmë jete i lanë.

Por unë, ardhur nga galaksia e mbesave,

Yjësia qiellore e femrave

Pranë teje, të rrija, kisha këtë fat.

Lotët e tu m’ i dhurove si perla në qafë.

Buzëqeshjen tënde e bëre burimin tim të kristaltë.

Gjithçka jotja, ti je në mua , të ndjej shpirtin që me flet brenda vetes

Si jetë, si dashuri, si femër

Për ta transmetuar pa kursyer,në brez tjetër

Ashtu të bukur, kryelartë, e me zemër.

************************************************

Une âme-femme

Je me suis assis sur cette porte imaginaire, où ma grand-mère était assise

Parfois, pour parler à voisines

Les dernières news, le passé, un jour’, une semaine

S’inquiéter pour les fils, s’inquiéter pour l’homme, quel souci

Mentionnez les recettes qui ont échangé tout plaisirs

Les longues conversations, au fil des années, de l’époque, qui ont laissé des traces de vie sur son front.

Mais moi, venant de la galaxie des petites-filles,

La constellation céleste féminine

A côté de toi, pour rester, j’ai eu cette chance.

Tu m’as donné tes larmes comme des perles autour de mon cou.

Tu as fait de ton sourire ma fontaine de cristal.

Tout à toi, tu es en moi, pour sentir l’âme qui me parle

Comme la vie, comme l’amour, comme une femme

Donner sans ménagement, à la prochaine génération

Si belle, fière et sincère, soit-on.

About Post Author