Mos më ler të shkoj!Laureta Malaj


Laureta Malaj

Pse më rri menduar ,në këndin e heshtjes,
ku dielli më fryn me shpirtin tënd të qartë .
Mos më ler të rrëzohem në këtë errësirë,
ku zemra ime bie shpejt, kur nuk ndihet mirë .

Pse më rri menduar si gjethet e pemëve .
Ku zëri yt rreh si valë e bukurisë .
Mos më le të humbas në gurët e rrugës
por hapi dyert zemrës ,në prag të dashurisë.

Pse më rri menduar në gjysmën e natës.
Kur yjet shkëlqejnë si drita e syve tu .
Mos më ler të shkoj në terrin e vetmisë ,
kur buza jote prek ,flladin e gjithësisë.

Pse më rri menduar, në zemrën time të rrahur .
Kur unë rri në pritje të tingullit të zerit tënd .
Mos më lër të shkoj i vetëm në këtë botë .
Se ti je drita e syve të mi ,pa ty nuk jetoj dot !