MREKULLITË, NDODHIN VETËM NJË HERË!
E bukur, ishe! Një nga brengat e mia,
Lumturinë…që ta shihja, s’më ke lënë.
Mrekullisht…njëherësh t’i pashë
Kur nuri i mëmësisë të kish rënë.
Dhe…e di? Atë çast e flaka brengën
për ty.
Dhe s’mendova më për ëngjëj të tjerë.
Besova ç’më thanë shkoqur, ata sy…
Mrekullitë, ndodhin vetëm një herë!
