Na mori malli-Alma Sinan Feruni


Dhe ndjej si çdo dite bëhem me keq.

Vdekja ka kohe qe ka shtrire tentakulat e saj.

Dhe lulet ne qiellbote janë tharë.

Na mori malli.

Dhe ndiej se dalëngadalë po ndahem nga kjo jete.

Erdha ne bulëz te gëzimit.

Tani largohem teksa pij e rrëkëllej.

Kupën e trishtimit.

E veshtrimi yt i larget. i largët.

I ftohte.

Na mori malli.

Ndihem kaq e pafuqishme ne shtratin lëngatë.

E di se nuk do takohemi me kurrë.

Nen qipariset qe lulëzojnë fatit.

I pabese shtrati.

Ku yjet qiellor u takuan dikur.

E kur puthjet u veniten ne arkmort.

Sa e trishte kjo gote e mbushur me te rubintet lot.

Na mori malli.

Eh dreq o bote.