Namik Selmani:Njeriu-moçal


Njeriu-moçal

Ai ngjan

Me një moçal që dhe bretkosat e kanë braktisur

Dhe kashtën e mbirë

Nuk e marrin më ciganët për kosh a shportë

Asnjë varkë

Nuk shkon atje për të vozitur

Asnjë peshkatar

Nuk e hedh në agim grepin e fortë.

Nuk e di

Në cilën hartë ta vë atë moçal?

Hë,

Ç’t’i them shkencëtarëve me evidencë?

Le të jetë aty

Si model që shpirtin ta than

E

Ta sjell më shpejt terrin e natës në varg e rresht.

Të më falë

Vargu që ia kam harruar sot aromën

Që e lashë në hije hapin që të lumturon

Kështu qënka jeta

Të jep urimin, këngën, kurorën

Po dhe një moçal

ku kuakja e bretkosës duket si marsh mortor.