Ndodh dhe kështu


Ndodh dhe kështu

Një shekull të fsheha në sirtarin e harreses,
pa kyç, mbuluar nën kujtimin e ëmbël.
Se di çfarë ndodhte brenda meje sa herë
kur tjera ëndërra fekseshin aty, si për inat

T’imagjinoja, t’ëndërroja e prapë të ëndërroja ,
e guxoja të hapja sado pak atë sirtar.
Por emrii yt shkruhej me të germa të tjera
e sytë e tu të kaltër nderroheshin në çast.

Kureshtja e verbër me shpuri tek ti
Si një vajzë e virgjër me duart në gji.
Syri syrin kërkoi ,shpirtin kaltërsi,
kishte humbur ngjyrën në qiellin gri

Teuta Shaqiraj

About Post Author