Ndoshta bëhet Xhek London


Vaso Papaj

Për çdo ditë, orë e pa orë,
Në kafe me shokë kur shkoj,
Vjen një djalë me çantë në dorë,
E hap çantën, nuk ka drojë.

Stilolapsa na tregon,
Lapsa tush, çakmak me gaz.
E vështroj e më vështron.
Syt’ e tij si dy oaz’.

Sa më dhimbset ky voglush,
Mua, burrit me kollare!
Ndaj blej lapsa e blej tush
Dhe paqetë pa pirë cigare.

Më tregoi, mëson anglisht,
Lexon libra deri vonë.
Kur të rritet, fatmirësisht,
Ndoshta bëhet Xhek London.

Dhe atëher’ do të rrëfente:
Jo për Polin, as Alaskën,
Po, si grindej tufa e qenve,
Kush e kush t’i çirrte maskën.

Veç një fjalë provoj t’i them:
“Unë sërisht do t’blejë çakmakë.”
E ëndërroj një Xhek London.
Do ta kem gjithnjë merak.

About Post Author