Në rrugën e heshtjes-
Nexhat Bexheti
Në rrugën e heshtjes,unë vazhdoj të pres
Nga larg shiqoj dritat që ndriçojnë natën e errët
Zemra ime rreh me shpresë dhe dhimbje
Për dike që ende nuk ka ardhur në këtë kthim rrugë
Në heshtjen e errët,unë pres ende
Pres,që shpresat mos më bëhen iluzione
Dritat lëkunden larg në këtë natë të zjarrtë
Dritat shkëlqejnë,por nuk e sinjalizojnë kthimin e sajë
Zemra ime rreh e tronditur në këtë pritje
Për dike që nuk vjen,në këtë rrugë s’mbaron kurrë
Në këtë rrugë të gjatë e të shkretë
Lumturi dhe gëzim do më sjellë çfaqja në rrugë
Koha ecën ngadalë pa shenja të kthimit
Zemra ime rreh vetëm për ty,o e humbur
Në heshtjen e natës,zemra ime rrënkon për ty
Pritja ime është si një fjalë e pashkruar në qiell
Dashurinë e humbur,e ruaj me dhimbje në zemër
Shpirti im të kërkon,me atë përqafim të parë
Gjithçka rreth mëje,mbetet e heshtur e pashprehur
Portreti yt i mbyllur në kujtesën time,edhe në amshim
