Nesër – ëndërr shprese


Teuta Shaqiraj

E shoh veten në bregun e detit

duke shëtitur duke shëtitur

duke luajtur lojëra,

me dallgët përkëdhelëse.

Ftohtësia zgjerohet brenda

rebelohet çdo qelizë e trupit tim.

Dielli po shkëlqen

qorra vezullues,

Kthehem rrotull me ankthin e dikujt

që po kërkon

drita e dritës

vapa e nxehtë

dhe dashuria.

Zëra të ngrirë rreth meje,

papritur disa re në horizont.

Retë

njerëz të bardhë

gri gri gri

ata rrethojnë diellin

Gjithnjë e më shumë zi e kërcënues.

Ndërsa dielli buzëqesh para meje

Aksi revoltues i shpirtit tim fluturues.

– Jo – bërtas me zë të plotë

Si një sirenë e hedhur

nga ujërat blu të detit.

– Mos e errëso, mos e errëso diellin!

– Nesër do të jetë më rrezatuese….

Shpresëplotë.

Unë zgjohem……

Fillon dita e re.

Sytë e fjetur të fiksuar në dritare

Mendimi për dashurinë vjen përmes fissures.

Cicërima të gëzueshme të bilbilave

zëra të gëzuar

dhe plot jetë,

Buzëqeshje nesër e nesërmja ime

do të jetë

Qendra Rrugore e Shpresës.

About Post Author