Nga CIKLI: “MEDITIME”
* * *
Të rrallë janë
Kopshtarët e MENDJES,si unë!
Për TË,
orë e çast,
Më duhet
ta derdh
djersën lumë!
Eh,ç’kënaqësi,
kur lulet që mbjell
gonxhe zënë!
Nuk le bar të keq,
Mes tyre,
pa shkulur
me rrënjë!
Vjen nata…
Si qengj më merr gjumi;
s’më ndahet e bukura…
Çfarë s’shoh në ëndërr:
Lule,
zana,
zogj këngëtarë,
flutura!
* * *
Me ju e kam,
të dashurit e mij!
Quajeni amanet
apo porosi:
Po ndodhi,
që mendja të më lerë,
s’do kem më vlerë,
Çomëni
në një ishull
të pabanuar.
Mbase,
ndër gjallesat e tij,
do të jem më i çmuar.
5 shtator 2025
Ora 12:08
