Nga veriu!-Ukshin Morina


Nga veriu i ftohtë unë erdha,

I lash alpet plot me borë!

Në fushnaja diellin preka,

Shtruar, zhveshur m’përvëloi!

Puthmë e dashur gjer në dhembje,

Se pa ty dot s’mund të rroj!

Më mbulo me tuat puthje,

Vlagë e shpirtit nis gjëmon!

Ah, k’ta sy të dashuruar,

Lutem sonte të mos vdes!

Dua vetëm t’i puth mikes,

Ata sytë e saj të zesë!

Puthjet tuaja me plot zjarr,

Po i ndiej unë gjer në asht!

Zjarr i ndezur thellë në zemër,

Më pushton pa fund pa skaj!

Nata ndritë nga yll i dritës,

Ti merr jetë nga zjarri im!

Jep e merr ti gjer në dhimbje,

Bëhesh tok me shpirtin tim!

Dhe sonte kjo natë e heshtur,

Hënë e plotë rrëshket ndër male.

Me mall puth unë sytë e zesë

kaçurrelat s’më bëjn naze!

Më shtrëngon me tuat duar,

Ngjishesh fort në shtatin tim!…

E me këngën e trumbcakut,

Dritë e agut zë të lind!…

Tash në jetë kurrë s’të harroj,

Tjetër kurrë më s’do të dua!…

Do rrëfej unë në romane,

Ishe ylli qiellit shtruar!…

Mund të jetë një imazh bardhezi i 1 person dhe duke buzëqeshur