Një ditë vere-Gina Kapa


Çështë ky gaz e lotë në faqe.

Nga një derë që hapet pak .

Paska aromë manushaqe.

Do rri e të prehem pak .

Çështë ky gaz që vlon nga brëda.

Në zëmër mbolla zambak

Me oksigjen shpirtin e mbusha.

Lule që s’vishket në prag.

Me Ty prek majën e malit.

Hedh spirancën larg e larg .

Nëpër det të thellë me dallgë.

Atje do qëndroj një natë .

Atje lartë në ato brigje.

Zogjtë bëjnë serenatë.

Dhe Ylberi po hedh valle.

Fluturat vijnë poshtë e lartë.

Për ty sdua

lotë në sy.

Do të thurr vargje poezi

Do të ndriçoj me dritë të hënës .

Xixëllonjë, moj mos kij lloi.

Ah ta dishë se sa mërzitem.

Kur ty stë shikoj një natë

Për ty çel lulja në gurë.

Ai gurë quhet i artë

Gina Kapa Athinë