Një jetë mes luleve!Laureta Malaj


Laureta Malaj

Bie gjumi ëndrrave në çdo rrugë pafund ,

nisa të kërkoja s’të shihja gjithkund.

Ndër drithërat e gjelbra shpirtin po kërkoja ,

humbi nga sytë, dot s’po e besoja .

Përjetimi im mes rrezeve të diellit ,

i shihja këto lule si ngjyrat e ylberit .

Pranova që të bëhesha dhe unë një pjesë e saj ,

një tufë me lule plotë arrita që t’i mbaj .

Mes luleve shumëngjyrëshe doja që qendroja,

dhe shpirtit tim të lirë paqe t’i dhuroja .

Në këtë oaz të hijshëm dhe të pastër

kush s’do të jetonte të shtruar si një vatër!