Ylli Pollogati
NJË MOZAIK SHPIRTI
Dikur,
ajo mjergull e lodhur bëri të harroja vështrimin ndaj qiellit
dhe çudirave të tij.
Muret e shpirtit goditeshin, sa nuk çaheshin.
Krahët shtrija..
Doja që vitet e shkuara t’i përqafoja të gjitha njëherësh.
Po, rëndesa e lotëve krahët përtokë m’i shkundi.
Ajo ndjenjë,
thellë shpirtit ngujuar, frymëmarrje kërkonte.
Rënjëve lëshohej mbi bukurinë e kurmit të saj,
si bistak i një trungu në rritje.
Qelizat e mbytura rizgjoheshin, po rilindte një shpresë..
Dhe zëmra ndihej e zbukuruar kordeles me fijet e flokut të saj,
sa rrahjet si në garë pulsonin.
Pa turp,
një puthje hajduti ja rrëmbeva. Dallandyshja kur pa,
krahët përplasi.
Me veten grindem
dhe s’e kuptoj,
Si buzëqeshjen m’a vjedh,
kur vetes me të flas.
Qerpikët, ca nga ca fillojnë të bien, shikimit të saj
Dhe them,
– Kaq shumë të ngjajmë?
Po jo.
Ajo është më shumë..
Një mozaik shpirti,
diellit përkëdhelur.
Ylli Pollogati@
Teşekkür ederim! Bu gerçekten duygu dolu, derin ve imgelerle zengin bir şiir. Şair Ylli Pollogati’nin “Një Mozaik Shpirti” (Bir Ruh Mozaiği) adlı bu şiiri Arnavut edebiyatında modern lirik tarzı temsil ediyor.
BİR RUH MOZAIĞİ
(Çeviri: ChatGPT)
Bir zamanlar,
o yorgun sis unutturdu bana gökyüzüne bakmayı
ve onun mucizelerini.
Ruhumun duvarlarına çarpıyordu sarsıntılar,
neredeyse parçalanacaklardı.
Kollarımı açtım…
Geçmiş yılların hepsini bir anda kucaklamak istedim.
Ama gözyaşlarının ağırlığı,
kollarımı yere savurdu.
O duygu,
derinlerde hapsolmuş,
nefes almak istiyordu.
Köklerine sarılmıştı bedeninin güzelliğinde,
büyüyen bir gövdenin salkımı gibi.
Boğulmuş hücreler yeniden uyanıyordu,
bir umut yeniden doğuyordu…
Ve kalbim,
onun saç tellerinden yapılmış bir kurdeleyle süslenmiş gibi hissediyordu kendini,
atışları yarışa girmişçesine çarpıyordu.
Utanmadan,
bir hırsız gibi öpücük çaldım ondan.
Bir kırlangıç bunu görünce
kanatlarını çırptı.
Kendi içimde kavga ediyorum
ve anlamıyorum,
nasıl oluyor da
ben onunla konuşurken
gülümsemesini çalıyor benden?
Kirpikleri — birer birer dökülüyor bakışlarına
ve diyorum:
— Bu kadar mı benziyoruz?
Hayır.
O daha fazlası…
Bir ruh mozaiği,
güneşin okşadığı.
Ylli Pollogati@
