Bernard Zotaj
Një përkujtimorë për një veteran smokthinjot
Nëpërmjet rrjeteve sociale u lidha me Gëzim Muçaj, i cili më thotë se është smokthiniot dhe jeton në Vlorë, por babai i tij Ibrahimi, pas çlirimit kishte shërbyer në ushtri dhe në punë tregtare në Vlorë…kështu nisi historia njohëse…
Ibrahim Aliu ka lindur në Mesaplik në vitin 1926 dhe me këtë emër u njoh deri në fund të jetës. njihet. Familja e Ibrahimit sot jeton në Vlorë dhe mban mbiemrin Muçaj.
Gjyshi i tij rrjedh nga fisi dhe vëllezëria Muçoasanajt, por të largët, më të afërt si vëllezëri janë me fisin Hanaj në Mesaplik. Babai i Ibrahimt ka qenë Ali Hasan Aliu.
Me fillimin e lëvizjes, Ibrahim Aliu (Hanaj) u aktivizua me organizatën e rinisë në fshatin Mesaplik që në fillim të vitit 1942, si dhe me njësitin luftarak të këtij fshati.
Me zgjerimin e luftës, u rreshtua partizan në Brigadën V Sulmuese që me krijimin e saj më 28 nëntor 1943 dhe mori pjesë në të gjithë luftimet, deri në Jugosllavi.
Mbas përfundimit të luftës dhe çlirimin e Shqipërisë, Ibrahimi u organizu në Ushtrinë Kombëtare. Fillimish bëri një kurs 9 mujor në shkollën “Skënderbej” në Tiranë dhe doli oficer. Ai shërbeu në ushtri në rrethet Gjirokastër, Përmet, Tepelenë dhe në Vlorë. Në vitin 1955 doli në lirim nga reforma që u bë në atë kohë, në Ushtrinë Popullore, por dhe për arësye shëndetësore. Nga dhjetori i vitit 1955 ka punuar në qytetin e Vlorës në Ndërmarrjen Ushqimore deri sa doli në pension në vitin 1986. Gjatë gjithë jetës së tij, për punë të ndershme është vlerësuar, ka rritur dhe edukuar fëmijë të cilët ndoqën rrugën e tij.
Si veteran i LANÇ-it u aktivizua me organizatën e veteranëve ne Vlorë, duke dhënë një kontribut të dukshë në edukimin e të rinjve me traditat atdhetare të popullit tonë.
Ibrahim Aliu ka ndërruar jetë më 5 mars 2009.
Ibrahim Ali Muçaj, ka qenë Veteran i LANÇ-it të rrethit Vlorë me nr. dosje: 947, me nr. vendimi 27, datë 2 shkur 1996, me vlerësim: 7b+e, me dokument vërtetimi nga Dega Ushtarake, në listën me nr. 355, pjesëmarrës në BrVS, luftuar deri në Jugosllavi. Dekoruar me medajlen e Trimërisë, të Çlirimit, të Kujtimit.
Në lidhje me shkrimin e emrit dhe të mbiemrit në këto libra është shkruar kështu: Bako Dervishaj, “Smokthina 1400-1975”, Botimet MALUKA, Tiranë, 2001, f. 264 (me emrin Brahim Ali Muçaj).Dasho Matodashaj, “Smokthina pesëqund shtëpi”, Botimet TOENA, Tiranë, 2005, f. 232 (me emrin Ibrahim Muçhasanaj).Idajet Jahaj, “Mesapliku”, Triptik, Vlorë, 2010, f. 196. (me emrin Ibrahim Hanaj).
Një përkujtimor për një veteran smokthinjot
Nëpërmjet rrjeteve sociale u lidha me Gëzim Muçajn, i cili më tregoi se është me rrënjë nga Smokthina dhe sot jeton në Vlorë. Ai më foli për babanë e tij, Ibrahimin, i cili pas çlirimit shërbeu në ushtri dhe më pas në punë tregtare në Vlorë. Kështu nisi edhe historia e njohjes sime me jetën dhe veprën e një smokthinjoti që mbajti lart nderin e vendlindjes së tij.
Ibrahim Aliu ka lindur në Mesaplik në vitin 1926 dhe me këtë emër njihet deri në fund të jetës. Familja e tij sot mban mbiemrin Muçaj dhe jeton në qytetin e Vlorës. Gjyshi i Ibrahimit rridhte nga fisi Muçoasanaj, ndërsa lidhjet më të afërta të fisnisë së tij ishin me fisin Hanaj të Mesaplikut. Babai i tij ka qenë Ali Hasan Aliu.
Me shpërthimin e Lëvizjes Antifashiste, i riu Ibrahim Aliu (Hanaj) u angazhua që në fillim të vitit 1942 me organizatën e rinisë në fshatin e tij dhe më pas me njësitin luftarak të Mesaplikut. Me zgjerimin e luftës, më 28 nëntor 1943, ai u rreshtua partizan në Brigadën e V-të Sulmuese, ku mori pjesë në të gjitha betejat, deri në tokat e Jugosllavisë.
Pas Çlirimit, Ibrahimi iu përkushtua shërbimit në Ushtrinë Kombëtare. Fillimisht ndoqi një kurs 9-mujor në shkollën ushtarake “Skënderbej” në Tiranë dhe doli oficer. Më pas shërbeu në rrethet Gjirokastër, Përmet, Tepelenë dhe Vlorë. Në vitin 1955, për shkak të reformave ushtarake dhe problemeve shëndetësore, doli në lirim. Nga dhjetori i atij viti e deri në vitin 1986 punoi në Ndërmarrjen Ushqimore të Vlorës, duke treguar përherë ndershmëri dhe përkushtim. Ai rriti dhe edukoi fëmijë që ndoqën rrugën e tij të punës dhe të ndershmërisë.
Si veteran i LANÇ-it, Ibrahim Muçaj u angazhua edhe në Organizatën e Veteranëve të Luftës në Vlorë, duke dhënë një kontribut të vyer në edukimin e brezave të rinj me traditat patriotike të popullit tonë.
Ai ndërroi jetë më 5 mars 2009, duke lënë pas një jetë të mbushur me sakrifica, punë dhe nder.
Figura e tij nderohet edhe në dokumentet zyrtare: Veteran i LANÇ-it i rrethit të Vlorës me nr. dosje 947, vendim nr. 27, datë 2 shkurt 1996; pjesëmarrës në Brigadën e V-të Sulmuese, luftëtar deri në Jugosllavi. Është dekoruar me Medaljen e Trimërisë, të Çlirimit dhe të Kujtimit.
Në botimet historike, emri i tij është shënuar në forma të ndryshme: te Bako Dervishaj, “Smokthina 1400-1975” (2001), si Brahim Ali Muçaj; te Dasho Matodashaj, “Smokthina pesëqind shtëpi” (2005), si Ibrahim Muçhasanaj; dhe te Idajet Jahaj, “Mesapliku” (2010), si Ibrahim Hanaj. Por, pavarësisht formës së mbiemrit, një gjë mbetet e qartë: pas emrit të tij fshihet historia e një burri që i dha jetës kuptim përmes luftës, punës dhe përkushtimit ndaj atdheut.
NJË PËRKUJTIMOR PËR NJË VETERAN SMOKTHINJOT
Nga dritarja e rrjeteve sociale erdhi një fjalë e thjeshtë, një kujtim i gjallë: Gëzim Muçaj më foli për babanë e tij, Ibrahimin. Një smokthiniot që, si shumë bij të Mesaplikut, nuk e kurseu rininë, por ia dha luftës, ia dhuroi atdheut. Kështu nisi edhe udhëtimi im nëpër kujtesën e tij – një rrugë ku gjurmët e një njeriu bëhen gjurmë të një brezi.
Ibrahim Aliu lindi në Mesaplik më 1926, një fshat që di të nxjerrë bij si gurë mali, të fortë e të pathyeshëm. Familja e tij, me rrënjë në fisin Muçoasanaj, lidhej si degët e një peme edhe me vëllazërinë Hanaj. Nga kjo trungje doli Ibrahimi, biri i Ali Hasan Aliut, për të ecur drejt stuhisë së kohës.
Kur erdhi viti 1942 dhe zëri i lirisë trokiti në portat e çdo shtëpie, Ibrahim Aliu nuk ndenji pas dere. U bë pjesë e rinisë së organizuar dhe hyri në radhët e njësitit luftarak të Mesaplikut. Nëntori i vitit 1943 i hapi një udhë të re: Brigada e V-të Sulmuese. Që nga ajo ditë, jeta e tij u bë marshim, pushkë në sup, këngë lirie në zemër, beteja pas beteje, deri në Jugosllavi, ku shqiptari luftonte krah për krah me popuj të tjerë.
Pas çlirimit, ai nuk u nda nga uniforma. U bë oficer i Ushtrisë Kombëtare, nxënës i shkollës ushtarake “Skënderbej”, ku doli jo vetëm me gradë, por me përgjegjësinë e një shërbimi të ndershëm. Shërbeu në Gjirokastër, Përmet, Tepelenë, Vlorë – kudo la gjurmë besnikërie. Por në vitin 1955, një reformë e ushtrisë dhe plagët e shëndetit e detyruan të hiqte uniformën. Megjithatë, ai nuk hoqi dorë nga puna; për gati tri dekada punoi në Ndërmarrjen Ushqimore të Vlorës, duke e kthyer ndershmërinë në ushqimin më të vyer për fëmijët dhe bashkëqytetarët.
Jeta e tij ishte si një këngë me disa vargje: vargu i luftës, vargu i punës, vargu i edukimit të brezave. Si veteran i LANÇ-it, ai u bë zëri i përvojës në Organizatën e Veteranëve të Vlorës, duke u folur të rinjve për sakrificën, për lirinë, për nderin që nuk shuhet kurrë.
Më 5 mars 2009, Ibrahimi u largua nga kjo botë. Por ai nuk iku; thjesht kaloi në një tjetër kujtesë – në kujtesën e fshatit, të qytetit, të kombit. Emri i tij shfaqet ndryshe në libra e dokumente – herë si Brahim Ali Muçaj, herë si Ibrahim Muçhasanaj, herë si Ibrahim Hanaj – por historia është e njëjtë: historia e një burri që i dha Shqipërisë rininë, gjakun dhe mundin e tij.
Medaljet që mbante në gjoks – të Trimërisë, të Çlirimit, të Kujtimit – ishin vetëm shenja të jashtme. Medalja më e madhe ishte respekti i njerëzve, mirënjohja e brezave, dhe fakti se emri i tij rron si një gur në themelet e lirisë.
Ibrahim Ali Muçaj – një smokthiniot që u bë krah i historisë, një zë i heshtur që flet ende për guximin, për ndershmërinë dhe për dashurinë e pashuar ndaj atdheut.
