Një rrugë e humbur!-Laureta Malaj


Nuk kishte si të ndodhte ndryshe.

Ndodhi një çast nuk di sesi?

Çdo gjë e bukur u bë udhëkryqe,

këtë rrugë humbe dhe ti!

Një cop shkëndije që dritën solli,

kaq shpejt e humbi si për çudi.

Sa shumë kërkova mos të shuhej,

po dot si mbajta, si unë dhe ti!

Një evakuim nuk kish pse ndodhte,

kur dritën fort të dy e donim.

Por çdo shkëndi e kësaj jete,

ishte e shkruar ta përjetonim!

LAURETA MALAJ. 13/4/2024.