Një stol…Spiro Zaharo


NJË STOL …

————–

Një stol i vetmuar në pyll,

Harruar në prehërin e vjeshtës ,

Mes gjethesh që bien pa frymë ,

Si shpirtra që vuajnë të heshtur .

Ma lini ju stolin të vetëm ,

Në pritje ,sfilitje pafund .

Do ulet dikush sot , a nesër ,

Bohem ,piktor , ndoshta unë .

Një stol i vetmuar në pyll ,

Më pret mua mikun e vjetër ..

Me xhupin vjeshtor në shpinë ,

Me pikëllimin hënor të vjershës .

Ma lini ju stolin të vetëm ,

Në pritje , sfilitje pa fund ,

T’u them se në shpirt unë kam vjeshtën ,

Një gjethe e saj jam dhe unë .

Një stol i harruar në pyll ,

Po ty s’të harrova gjithë jetën …

Mes gjethesh që bien pa frymë ,

Si shpirtra që vuajnë të heshtur ….

&*&*&*&*&*&*&*&*&*&*&*&*&*&*&