Padrejtësia dhe zilia-Adriana Kongjini Bala


Adriana Kongjini Bala

Kur ti mendon se të beson,

Me të drejtë ri dhe I spjegon,

Kot lodhesh se nuk të dëgjon,

Me të bërtitur flet dhe të kundërshton.

Kür ti vepron dhe të del bukur,

Je e gëzuar dhe qesh si flutur,

Rastin do gjej që të të mërzitë,

Se nuk gëzon e “gryejnë“zilitë.

Pse o njeri do qé të mos qesh,

Pse zemërën tënde veç me helm e “vesh “

Jeta është e shkurtër veç se busëqesh,

Bëj të mira dhe të mira do gjesh ….