Pakëz shpresë-Sherife Allko


PAKËZ SHPRESË

Në trotuaret e botës,
eci-eci dhe vrapoj,jo
me taka si në vendin tim,
por me këmbët zbathur
e zemëruar me planetët.

Nuk ka më salla mondane ;
Ku kërcehej tangoja,pihej vera
e derdhej shampanja .
Jo ,askund nuk ka të tillë salltanete .

Përplasem mureve të harresës ,
ku përbuzja e ironia
e coptuan durimin tim,
në harresën e botës .

Eci e eci në trotuaret e botës ,
Nën hijen e gradaçielave të larta ,
që hijerëndë më vështrojnë ,
teksa unë vrapoj me shpirtin e trazuar .

Eci e eci ,vrapoj si maratonomak
në trotuaret e botës lë gjurmët e mia ,
Si damka mbi trupin e skllavit .

Buzëqesh o botë e stërmadhe .
Buzëqesh për të gjithë ne …
Ti nuk je burgu i shpirtrave të trazuar.

E lashë udhëtimin në mes .
U ktheva mes jush o njerëz të vëndit tim.
Djersën dhe mallin ,në tokën time do e mbjell .

Sherife Allko