Panajot Boli-Një pëllumb në gushën tënde


Një pëllumb në gushën tënde

Një copëza basëm i kërkova hënës
Vetëm për sonte ta marr hua
Të këpus një yll të urtë nga qielli,
Ta mbështjell si kokërr ftua Si ftonjtë qe vinin gjyshet në sënduk
Rrobat të mbanin pak aromë
Këtë yll rob mes gjinjve,ty ta fsheh,
T’i marr erë e të bie në kom Të përmendem një çast i trembur.
Të lidh zemrën, ta bëj nyje
Ta mbaj lumturinë,mos derdhet
Mos më ikën ashtu, fije, fije T’ia kthej prapë copëzën hënës sime
Qe kundërmon me erë mende
Ta kthej nga dielli…E çfarë shikon?
Një pëllumb në gushën tende

About Post Author