PËRTEJ


Donike Rrethej

Përtej kohës ,qi sillet si e lazdrueme e kohën na e merr,
përtej prekjes , qi prek indet e shpirtit e t’dyve na vjedhë ,
përtej mallit , se malli ngre mure qi rrëzohen prej lotit,
përtej puthjes, se puthja vdes zemrën e asht bekim prej Zotit.

M’prek kahdalë pa droje ,as frikë…
m’fut n’andrrat tueja e mos m’lën me ikë,
m’lën t’due ashtu si nji femën si unë din me t’dasht,
m’fut n’tanden zemër e mos m’lën me dalë jasht.

Përtej detit ,se deti me valë bjen mallin,
përtej diellit ,se dielli mes nesh ndez zjarrin,
përtej natës ,qi na fut n’mëkatin ma t’bukur,
përtej gjithçkasë , se je ti qi m’ban t’ndihem mirë e , e lumtun.

About Post Author