Petraq Pali-Ta rrëmbeva mjaltin e dashurisë


Ta rrëmbeva mjaltin e dashurisë (deri ne pangopesi)

Dhe erën tënde çudibërese ta rrëmbeva

U zhduka herët një mëngjes pa hënë

Mbushur shpirtin me ndjesinë e deshirat e ndersjellta

“Perla”

Aty ishte mjaltësia,aty ishte magjia

Aty ishte ngrohtesia diellore

Unë i lumturuar për jetë të jetëve

Mbi gjoksin tënd në ëndrrat prallore.

“dimërore”

Dhe ika pezmatuar nga ndarja

Që epoka na kishte imponuar

I urreva largësitë e distancat gjeografike

Dhe nga misteri i te qenit çensuruar…

Sot në epoka diçitali !

About Post Author