PETRO ÇERKEZI:Ku je o botë


Ku je o botë

Topat bubullijnë, godasin, tmerr,

Aeroplanët bombardojnë, rrënoja

Raketat krijojnë trajektoren e vdekjes brutale

Çfarë ngjyrë ka skëtera – zjarr dhe hi.

Ç’ fuqi ka mallkimi?

Shkatërrim.

Një vend bëhet fli, dielli nxirroset

Tanket thyejnë eshtrat e tokës

Dhe zëri i Sevçenkos jehon përsëri:

“Gajdamakët mbollën grurë”

Ukrainë e gjerë

Zjarri i armëve e korri

Katastrofë e tmerr!”

Zjarr, zjarr, zjarr

Dhe gjak, gjak i pafajmë, gjak

Dhe katastrofë, kufoma në rrugë

Qytete gërmadha,shkretëtirë, vdekje

Qielli po hedh shi bombash

Shiu i mortit rrëmben gjithçka

Dhe zjarr, zjarr, zjarr,

Toka po digjet, deti merr flak,

Cili strehim do të të fshehë

O njeri fatkeq?

Dhe zjarr, zjarr, zjarr,

Nga toka, nga qielli, nga deti

Nga brigjet e çmendurisë

Dhe raketat godasin shtëpitë

Shkollat, teatrot.

Spitalet

Bombat godasin kopshtin e pranverës

Ciflat bien dhe në oborrin e shtëpisë sime

Arrijnë në çdo cep të globit

Shkatërojnë një shtet, vrasin një popull

Vret vëllai vëllanë. Po vrasin lirinë

Shkulin pemën e lashtë të fisit lavdimadh

Përgjakin puthjen e dashurisë.

Një plumb vret shumë zemra

Flakë, gjëmë dhe bomba

Dhe përpara mallkimi i emigrimit

Të vrasin o njeri,

Perënditë e Luftës

Tregtarët e vdekjes

Ata na lëndojnë, na plagosin

Dhe Ti dhe Mua

Dhe diellin dhe hënën

Ata dehen me gjakun e të pafajshmëve dhe ju flini gjumë

Vrasin buzëqeshjen e foshnjës

Trëndafilin e tokës

Buzëqeshjen e jetës

Shënojnë pa ju dridhur dora dhe vrasin të ardhmen.

Me ç’ fasho do t’i lidhi plagët Njerëzimi

Dhe si mund të mbështetësh kokën sërish

Mbi jastëkun tënd paqësor, o botë mëkatare,

Si do të ulemi në tavolinën e gëzimit

Gota që do ngrëmë dolli është mbushur me gjak

“Të jetosh në liri – dhe të flesh – është më e tmerrshmja”.

Stepa po digjet,

Dnjepri vërshon gjak

Ku je o botë? I verbove sytë e kujtesës

Dhe fle si dele, nën hijen e dafinës

O ç’ dele e majme për ta çuar në kasapanë

Nuk e ndjen gjakun që të spërkat pjatën

Nuk e ndjen dhimbjen që të shpon zemrën

Lufta po troket në derën tënde!

E masakruan lirinë i mbytën paqen gjithësisë

Ku je o botë e lume?

Kur do të vesh gjoksin t’i thuash ndal barbarisë?

PETRO ÇERKEZI

Nga vëllimi poetik: “DASHURI DHE ILUZIONE” Nga cikli: “KURTHET

About Post Author