Pirro Minella Millona-” Ndoshta, ndjenja më e mrekullueshme nga të gjitha është thjesht të jesh e lirë…..!!!”


 ” Ndoshta, ndjenja më e mrekullueshme nga të gjitha është thjesht të jesh e lirë…..!!!”

……Përsëri në mëngjes aty në lokalin poshtë pallatit të saj.
Me sy porositi kafenë e përhershme. U rehatua dhe ndezi cigaren e parë. E mendonte se sot do të pinte shumë të tilla kishte arësye..
Në tavolinë ajo shikoi poshtë në telefonin e saj që binte dhe zemra e saj bëri “trak” ra edhe ajo.
Ishte Ai. Jo vetëm Ai, por Ai që ia kishte thyer zemrën një ditë më parë.
Një mijë mendime dhe kujtime u vërshuan nëpër mendjen e saj ndërsa ajo mendonte përsëri në fillimet e romancën së tyre të erës.
Ishte si në një përrallë në fillim, fjalët dhe veprimet e tij e larguan, sikur nuk do ta njihte kurrë..
Me një fjalë, në fillim ishte magjike..
Më vonë disi dhe këtë mëngjes nuk ishte më, ishte copëtuar në thërmija.
Lumturia dhe ditët e mira të fillimit ngadalë ndryshuan në diçka.. dhe sot është më se e errët.
Fluturat që dikur kishin filluar të rrethonin grimcat e dashurisë së tyre u larguan dhe ajo e gjeti veten në mes të betejës duke luftuar për një “dashuri” që e bënte të ndihej keq.
Ndoshta ai shfaqi një fasadë në fillim, ndoshta ajo nuk mori parasysh shënjat paralajmëruese.. ndoshta ndodhi se ajo thjesht donte të besonte në “dashuri”.
Cilado qoftë arsyeja, ajo vetëm pas një kohe kaq të shkurtër e kuptoi se Ai nuk ishte personi që mendonte, se Ai ishte.. .dhe e trishtoi aq shumë.
Fjalët e tij të urryera dhe armiqësia bënë që bukuria e një fillimi historie dashurie të shpërndahej, derisa Ajo nuk e dinte më pse po përpiqej më të besonte se diçka kishte mbetur.
Ai moment ishte kur gjithçka ndryshoi dhe e qartësoi atë të merrte atë vendim përfundimtar.
Ajo nuk mund ta lejonte atë të vazhdonte të mos e respektonte dhe ta keqtrajtonte më, kurrë më.
Para dinjitetit te saj nuk vlente as një “grimcë” dashurie .
Askush nuk e kishte atë të drejtë dhe ajo e mori përsëri fuqinë.
Ishte një shkrirje e shëmtuar e diçkaje që dikur ishte e mrekullueshme…
Kështu Ajo gërmoi thellë dhe prishi rrugën nga një ëndërr e thyer, duke arritur të largohej prej tij me dinjitetin e saj të paprekur.
Mendimi i thjeshtë i asaj kohe dhe ato kujtime të hidhura e bënë atë të dridhej, por edhe më të vendosur se kurrë.
Kështu, ndërsa emri i tij u shfaq në telefonin e saj dhe vazhdoi të binte, ajo thjesht tundi kokën dhe psherëtiu.
Ajo nuk po kthehej në atë vend ku po luftonte edhe një herë për të marrë frymë..
Tani, ajo ishte më e lumtur, më e shëndetshme dhe sot kjo ditë ishte një bekim i ri..
Iku frika nën të cilën ajo kishte ekzistuar deri dje.
Ajo ishte e lirë.. më në fund dhe mori thellë me kapa citetin e mush kërive të saj.
Ajo shtypi ‘refuzim’ në thirrjen e tij dhe nxori me zë të lartë.
Ajo e la kohën e shkuar aty ku i përkiste – pas saj në hapsirë.
Kështu, Ajo e rrëshqiti telefonin përsëri në xhep e saj dhe u mbështet mbrapa në karrike.
…. Ndoshta, ndjenja më e mrekullueshme nga të gjitha është thjesht të jesh e lirë…..
Le ta gëzojë pa limit këtë Liri të shpirtit…

Pirro Minella Millona

About Post Author