Prifti i vjetër-Fatmir R Gjata


Këndon ca vargje t’shënjtëruar,

dhe kryqin bën atje në kishë

E tund temjanin nëpër duar,

dhe vargje zë këndon sërish.

Dhe nuk e di pse herë mendoj,

sikur lexon vargjet e mia

Dhe Zot i madh nga lart besoj,

është bërë ashtu nga dashuria.

Unë kryq nuk kam mbajtur në qafë,

as lutjet sinqerisht nuk di

Me priftin kam shkëmbyer llaf,

për bibël edhe për poezi.

Kur vajzë e bukur shkon në mes,

ulet në gjunjë e lutet gjatë

Priftit i them; ohhh kjo krijesë

si mund të mos ta duash, o at.

Më sheh dhe kryqin bën shpejt,

më qafë më paç zoti poet

Në ferr do shkosh por ke të drejtë,

të gjithë se dimë se çka na pret.

Pastaj zëmë lutemi e bëjmë lëvdata,

se ç’gjuhë përdor nuk ka rëndësi

Ai mban mënd çka shkruan dhjata

unë recitoj një poezi…

Fatmir R Gjata

Përshkrimi i fotografisë nuk është i disponueshëm.