Riza Çato-Lypsat e Tiranës


Lypsat e Tiranës

1-Lëviz në rrugë si fletë e rënë,

që e shtyn era nga të dojë.

Rrugicën, lypsat m’a kanë zënë,

kërkojnë lekë pa asnjë drojë.

2-Një çast u shtanga si gur zalli,

s’ më ngelën mend fare në kokë.

Shikoja sytë si drita zjarri

dhe trupin shtrirë,përdhe, në tokë.

3-Të nxirë në buzë dhe në fytyrë,

si qelli vet me re të zeza.

E gjithë rrugica me këtë ngjyrë,

sikur po shkon për në varreza.

4-S’flasin me gojë, veç me vështrime,

të veshur me rroba kartoni.

Nuk kanë provuar përqafime,

e s’dinë sa shtresa ka ozoni.

5-Për politikë i dinë ca fjalë,

fjalor nga rruga,por ja vlen.

Ata s’na dinë në jemi gjallë,

si bryma shpinën na e bren.

6-E kjo rrugicë s’është vetëm një,

nga do që shkon lypsa të dalin.

Tirana të gjithë nuk i nxë,

e s’ka furtunë e borë ti ndalin.

7-E kush nuk preket nga kjo dramë,

çdo kush që ka pak gjak në zemër.

Aspak nuk shkruaj varg për famë,

më dhimbsen nga koka në thembër.

8-Me këmbë s’lëviz dot në Tiranë,

se mund të vdesësh para kohe.

Nga lotët mund të kthehesh Lanë,

edhe përmbyt shtëpi e troje.

9-Lëviz në rrugë si fletë e rënë,

rrëzohem ,ngrihem pa vetëdije.

Kur shikoj lypsat të pa ngrënë,

më ngjallet vdekja si një hije.

Riza Çato

About Post Author