Robert Mavro:Fatkeqja


Robert Mavro

Nuk kam me vete as ar as argjënd

Si një varfanjak jetim i mjerë i i pikur

Por më më mban gjallë zjarri tënd

Më zemrën time kurrë s’është fikur!

Dhe fati i dorështërnguar kaq zemërak

Fshihet si uji thellë i zi nëpër puse

Do thonë pasaniket:_Çkërkon ky varfanjak

Nuk shikon veten por do dhe nuse!

Dje ti atë wë do në zemër dot nuk e merr

Ajo zemër sa u vra dhe u dëttmua

Sa të kërkuan s’pranove asnjëherë

Por prap nuk më more kurrë mua!

E shikoje dhuratat dhe stolitë në tadhë

Që krushqarët e shkusit nga larg t’i prunë

Por dhe pse të uruan ti -Paç fat të bardhë

Ti ndiheshe më fatkeqe se unë!

Njerëzit në këtë botë zemrat nuk i matin

Tek ari dhe argjendi ,diamantet i kanë sytë

Nuk e shava se isha i varfërkurrë unë fatin

As ti që u gjende mes stolive një ditë!

2.11.21Mtsi

About Post Author