Rrëzohem-Sherife Allko


Sherife Allko

Unë vrapoj ,rrëzohem,një brinjë gati thyet.

Ngrihem dhe bie përsëri,

në rrugët e prishur, plot pluhur .

Disa duar njerëzish human, më ngrejnë .

Vrapoj e lodhur me këmbët e rënduar ,

duke i bërë rrezet e mia,thjesht gërmadha ,

Zinxhirë të rëndë po mbështjellin trupin .

Unë rend e rend sa më shpejt të mundem ,

për ti shpëtuar zinxhirit të ftohtë përmes mjegullës së dendur

Vrapoj në ditët ku shpalosen agimet

me premtime universale,me të vërtetat e njohur .

Vrapoj kur pranvera më pëshpërit në vesh,

me thirrjen e saj në kulmin e ndërgjegjësimit .